Post byKrzysieczek


Ozon pomaga przemysłowi i biznesowi

Ozon pomaga przemysłowi i biznesowi


Napisany By dnia Sie 10, 2015

Wiele komercyjnych i industrialnych procesów zależy od wież chłodniczych, które mają utrzymywać temperaturę na żądanym poziomie. Systemem, który kojarzy większość ludzi, jest wentylacja (system HVAC), lecz wiele ważnych procesów wymaga także użycia wież chłodniczych np. przy generacji prądu.

Wieże chłodnicze korzystają z metody parowania do zredukowania temperatury wody. Ciało człowieka używa tego samego sposobu. Kiedy się “przegrzewamy” pocimy się, a kiedy woda odparowuje z powierzchni naszej skóry, ochładzamy się. W systemach chłodzenia w budynkach, używany jest płyn do transportu ciepła, aby wydobyć ciepło z wnętrza budynku na zewnątrz. Ciecz ta musi zostać ochłodzona, aby po powrocie mogła wydobyć jeszcze więcej ciepła. Używa się do tego wody. Woda służąca do ochładzania jest zabierana do wieży chłodniczej, gdzie może odparować zmniejszając przy tym temperaturę cieczy, która ma wydobywać ciepło z budynku.

Więcej

Wzmacniacze pomiarowe muszą mieć najwyższą jakość, która jest tym większa, im bardziej stałe w czasie jest wzmocnienie i charakterystyka statyczna wzmacniacza. W celu zmiany zakresu woltomierza wzmocnienie wzmacniacza pomiarowego musi być nastawiane z zewnątrz. Pełzanie zera wzmacniacza pomiarowego prądu stałego musi być ograniczone do minimum, natomiast wzmacniacz pomiarowy prądu zmiennego powinien mieć szerokie pasmo przenoszenia.

Więcej
Automatyzacja automatów tokarskich

Automatyzacja automatów tokarskich


Napisany By dnia Gru 8, 2014

Ogólnie biorąc, przy robotach na tokarkach można zautomatyzować następujące czynności:

  • a) wyłączenie ruchów roboczych maszyny,
  • b) przyspieszone ruchy jałowe,
  • c) obrót i ustalenie głowic rewolwerowych i imaków nożowych,
  • d) zmiany prędkości obrotowych i posuwów,
  • e) podawanie i zdejmowanie półwyrobów,
  • f) zamocowanie półwyrobów,
  • g) proste cykle pracy,
  • h) mechaniczne odprowadzanie wiórów.

Automatyzacja podawania i zamocowania półwyrobów. Automatyzacja zmian prędkości obrotowych i posuwów wymaga zastosowania skomplikowanych układów i nie da się jej uzyskać w wyniku przeróbki istniejących maszyn; wprowadza się ją przy konstruowaniu nowych obrabiarek automatycznych.

Automatyzacja wyłączania. Najprostszymi urządzeniami do tego celu są zderzaki powodujące wyłączenie mechanizmów posuwu. Dokładność wymiarów przy pracy ze zderzakami, zależnie od ich konstrukcji, zawiera się w granicach 0,04-^-0,002 mm. Zderzaki mogą być jedno- lub wielopozycyjne, stosuje się je zarówno do ograniczenia ruchu suportu wzdłużnego, jak i poprzecznego, przy czym w tym ostatnim przypadku dokładność ich jest nieco mniejsza. Wynika to z mniejszej ich sztywności, stąd pożądane jest, przy konstruowaniu mechanizmów przesuwu suportu poprzecznego, zapewnienie jednakowej siły docisku do zderzaka.

Automatyzacja przyspieszonych ruchów jałowych może być dokonywana, albo przez wykorzystanie normalnych mechanizmów posuwu, nadając im jedynie szybsze prędkości, albo przez dobudowanie specjalnego mechanizmu szybkiego posuwu, przy czym mechanizm posuwu roboczego należy wyłączyć. W pierwszym przypadku można albo wykorzystać jeden ze stopni przekładni roboczej, albo stosować specjalny silnik.

Automatyzacja prostych cyklów pracy. Typowy prosty cykl pracy tokarki składa się z następujących czynności: przesuw roboczy, szybkie odejście noża w kierunku poprzecznym, szybkie odejście suportu w położenie wyjściowe, szybki dosuw noża w położenie wyjściowe, zatrzymanie się maszyny.

Więcej o automatyzacji w serwisie www.falowniki.com.pl

 

Automatyzacja robót wiertarskich

Operacje wiercenia są na ogół pojedynczo wykonywane, trwają dość krótko, jednak jest ich bardzo dużo, dlatego w warunkach produkcji wielkoseryjnej wymaga się do ich wykonania dużej liczby maszyn i pracowników. Czas maszynowy jest tu na ogół stosunkowo mały, a udział czasów pomocniczych duży. Metodą najbardziej skuteczną zmniejszania czasów pomocniczych jest stosowanie przyrządów wielopozycyjnych oraz głowic wielowrzecionowych, nie wszędzie jednak jest to możliwe.

Automatyzacja wiertarek obejmuje automatyzację sterowania, półautomatyczny lub automatyczny cykl pracy, automatyzację zasilania (podawanie i odprowadzanie półwyrobów).

Na średniej wielkości wiertarkach może być celowe wprowadzenie automatycznego cyklu stopniowego wiercenia: szybkie doprowadzenie narzędzia do półwyrobu, posuw roboczy przy wierceniu pierwszego odcinka otworu, szybki powrót w_ położenie wyjściowe, powtórne szybkie doprowadzenie, posuw roboczy przy wierceniu dalszej długości otworu, szybki powrót w położenie wyjściowe itd.

Przy lekkich robotach najszerzej jest rozpowszechnione stosowanie mechanizmów pneumatycznych, przy cięższych — mechanizmów pneumatyczno-hydraulicznych. Stosowanie rozwiązań mechanicznych wymaga na ogół dużych przeróbek obrabiarek.

Automatyzacja robót frezarskich

W tym przypadku automatyzacja polega przede wszystkim na sterowaniu ruchami stołu. Typowy cykl składa się z szybkiego doprowadzenia półwyrobu do narzędzia, normalnego posuwu roboczego, szybkiego powrotu stołu w położenie wyjściowe i zatrzymania obrabiarki.

Więcej

Przeważająca część czynności pomocniczych jest dotychczas wykonywana ręcznie, a gdy są one zmechanizowane, wówczas jest konieczne oddziaływanie robotnika poprzez dźwignie lub wyłączniki. Niezbędna zatem jest jego obecność przy maszynie.

Automatyzacja czynności związanych z czasami pomocniczymi jest zasadniczym zakresem obecnych prac, przy czym możliwe są następujące kierunki prac:

  • a. Automatyzacja sterowania (tps), tj. regulowanie warunków przebiegu właściwej operacji — ustalanie posuwów, prędkości obrotowej, liczby przejść, kolejności i długości przesuwów organów roboczych, zmiana narzędzi odpowiednio do poszczególnych zabiegów oraz włączenie tych mechanizmów w układ sterujący całym procesem. Do tego kierunku należy również obróbka kopiowa będąca tylko sposobem sterowania ruchem narzędzia.
  • b. Automatyzacja zasilania, tj. zakładanie, zamocowanie i zdejmowanie półwyrobów z maszyn przy zastosowaniu odpowiednich mechanizmów (tpm).
  • c. Automatyzacja kontroli (tpfc). Najczęściej przy pracy na obrabiarkach kontrola ma charakter kontroli biernej, a więc jest dokonywana po zakończeniu operacji. Automatyzacja kontroli może,–dotyczyć kontroli biernej i wtedy odbywa się z reguły poza stanowiskiem roboczym, na stanowisku kontroli technicznej. Typowym jednak rozwiązaniem przy automatyzacji procesu jest kontrola czynna włączona w cały układ sterowania.
  • d. Automatyzacja transportu między stanowiskowego. Czynności transportowe między stanowiskowe są zwykle wykonywane przez samych robotników produkcyjnych i obliczane jako część czasu pomocniczego zasilania lub uwzględniane w czasach traconych. Przy transporcie na większe odległości czynności transportu dokonują specjalni pracownicy pomocniczy.
  • e. Obsługa (tob) obejmuje odprowadzanie wiórów, wymianę stępionych narzędzi, smarowanie itp. Pewne z tych czynności, jak odprowadzanie wiórów, są stosunkowo łatwe do zautomatyzowania. Automatyzacja odprowadzania wiórów umożliwia znaczne zaoszczędzenie czasu obsługi, jednak ogólny nakład pracy na utrzymanie i konserwację urządzeń zautomatyzowanych może wzrosnąć. Automatyzacja wymiany stępionych narzędzi jest bardziej skomplikowana i znajduje się jeszcze w fazie przemysłowego eksperymentowania.

Należy zwrócić uwagę na to, że automatyzacja umożliwia równoczesne wykonywanie niektórych czynności, jak np. zasilanie w półwyroby, zmianę narzędzi i transport między stanowiskowy.

Wpływ automatyzacji na wielkość czasów traconych wyraża się przede wszystkim uniezależnieniem rytmu pracy człowieka od rytmu pracy maszyny. W rezultacie człowiek pracuje wg własnego rytmu, męczy się mniej, dlatego czas odpoczynku może być krótszy i częściowo pokryty przez trwający w tym czasie cykl roboczy maszyny.

http://www.falowniki.pl – sklep z automatyką i elektroniką

Największe korzyści zapewniłoby przeprowadzenie automatyzacji całego kompletu wymienionych czynności w specjalnie opracowanych obrabiarkach automatycznych. W praktyce najczęściej konieczne jest inne rozwiązanie uwzględniające istniejące wyposażenie przemysłu i posiadane środki inwestycyjne.

Nie jest możliwe zastąpienie, z dnia na dzień, około kilkuset tysięcy maszyn, które są zainstalowane w zakładach przemysłu maszynowego w Polsce. Nie byłoby również słuszne pozostawienie ich w dzisiejszym stanie aż do czasu, kiedy przestaną być stosowane na skutek stopniowej wymiany.

Stąd wynikają dwa kierunki prac nad automatyzacją:

  1. zwiększenie wydajności posiadanych urządzeń w wyniku automatyzacji poszczególnych czynności, przeprowadzanej przez modernizację, dokonywaną najczęściej w czasie remontu kapitalnego;
  2. automatyzację całego zespołu czynności — konstruowanie nowych maszyn i urządzeń automatycznych.
Więcej

Podstawowym środkiem łączności bezprzewodowej jest radiofonia. Wykorzystanie elementów półprzewodnikowych oraz współczesnej techniki elektronicznej pozwoliło na miniaturyzację urządzeń radiowych nadawczo-odbiorczych i zasilanie ich źródłami energii o niezbyt wielkiej mocy. W wyniku postępu technicznego radiofonia jest dziś nie tylko środkiem łączności na duże odległości i nie tylko środkiem do rozpowszechniania informacji oraz audycji oświatowych, kulturalnych i rozrywkowych. Radiofonia coraz powszechnej staje się środkiem łączności w dużych zakładach pracy. Jej zalety są szczególnie widoczne w przypadkach konieczności utrzymywania łączności z jednostkami rozmieszczonymi w pewnej od siebie odległości oraz z jednostkami zmieniającymi swoje stanowiska pracy. Jako przykłady można przytoczyć: łączność ośrodka dyspozycyjnego z poszczególnymi pojazdami, łączność z holownikami w portach, lokomotywami na stacjach rozrządowych, łączność między grupami badań geologicznych itp.

Łączność radiofoniczna jest szczególnie przydatna, gdy trzeba szybko założyć sieć łączności np. w czasie prac polowych w okresie siewów i żniw, w okresach zagrożeń powodzią, lawinami itd.

Podstawę łączności radiofonicznej stanowi nadawanie i odbiór fal elektromagnetycznych o określonej częstotliwości. Falę elektromagnetyczną o określonej częstotliwości emituje stacja nadawcza — odbiera ją stacja nastrojona na tę samą częstotliwość. Nadawana fala elektromagnetyczna musi być odpowiednio nacechowania sygnałami, jakie chcemy za jej pośrednictwem przekazać. Falę tę nazywamy falą nośną, ma ona stałą częstotliwość i amplitudę. Cechowanie fali nośnej nazywane jest modulacją i dokonywane jest w aparaturze nadawczej.

Modulacja bezprzewodowa jest również wykorzystywana w falownikach.Sinusoida wyjściowa z falownika ma podobny kształt jak modulacja wykorzystywana w radiofonii.

Jeśli chcemy przekazywać mowę, muzykę lub inne sygnały (np. wielkości mierzone), to fala nośna musi być nadawana w sposób ciągły. Drgania fali nośnej charakteryzują dwie wielkości stałe: amplituda IM oraz częstotliwość F. Proces modulacji, czyli, jak wspomniano, nacechowania systemu nośnego, polega na uzależnieniu amplitudy (wartości szczytowych) lub częstotliwości fali nośnej od chwilowych wielkości sygnału nadawczego. Najczęściej stosowana jest modulacja amplitudy (oznaczona AM) polegająca na zmianie amplitudy fali nośnej, odpowiednio do sygnału modulującego. W radiofonii na falach o bardzo wielkiej częstotliwości (tzw. UKF — ultrakrótkie fale) spotyka się jednak również modulację częstotliwości fali (oznaczana FM). Drgania fali nośnej wykorzystuje się dlatego do przenoszenia innych sygnałów, ponieważ określona częstotliwość fali nośnej pozwala na wyszukanie w odbiorniku odpowiedniej stacji nadawczej, poza tym określone częstotliwości fali nośnej mają pewne cechy rozchodzenia się w przestrzeni, korzystne dla łączności (np. odpowiedni zasięg itd.). Jeśli do układu odbiornika wpłynie sygnał modulowany, to nie można go (nawet po wzmocnieniu) skierować do słuchawki lub głośnika. Należy najpierw wydzielić z przebiegu drgań modulowanych nadawany sygnał. Proces ten nazywamy demodulacją lub detekcją, jest on podobny do znanego nam procesu prostowania prądu. Detekcja może być przeprowadzona za pomocą diody lampowej lub krystalicznej. Za pomocą kondensatora zmiennego dostrajamy obwód do częstotliwości fali nośnej docierającej np. do anteny. Po detekcji przez diodę na oporze R wystąpią napięcia wskazane. Składowa wielkiej częstotliwości popłynie przez gałąź z kondensatorem C, a napięcie o częstotliwości nadawanego sygnału może być doprowadzone do wzmacniacza akustycznego. Szerzej o modulacji amplitudowej opisują użytkownicy forum o falownikach.

Więcej